Wybór imienia dla dziecka – starodawne zwyczaje

W jaki sposób wybrać imię dla swojego dziecka? Sprawa nie jest taka prosta. Niektóre mamy już od swoich nastoletnich dni wiedziały jakie cudowne i wspaniałe imię będzie nosiło ich dziecko! Nie dla wszystkich jest to jednak takie proste. Przynajmniej dla mnie nie było.  O tym przeczytasz tutaj.

Starodawne  zwyczaje


Pochodzenie imienia i jego historia jest dosyć zawiła. Najprawdopodobniej imię wywodzi się od przezwiska. Nadanie nazwy łączyło się kiedyś pradawną wiarą w magiczną moc nazw. Jeżeli coś zostało nazwane przez daną osobę, otrzymywała ona władzę nad nazwaną rzeczą. Rodzina  nadawała dziecku imię, aby w przyszłe życie wprowadzić pewne dobre cechy i błogosławieństwo. Do takich imion należy w Polsce np. Stanisław. Bardzo istotną kwestią jest także łączenie nadawani imienia z obrzędami i publicznymi uroczystościami np. chrzest.
Kiedyś nie nadawano imion na stałe. Pierwsze imię nadane po urodzeniu zmieniano po uzyskaniu pełnoletności czy dojrzałości. Przykładem może być np. bierzmowanie w kościele katolickim, chociaż w tym przypadku nadal publicznie używa się imienia z chrztu. Zmiana imienia to także wykonywanie nowej funkcji, roli w danej społeczności. Do dziś pozostało to tradycją w  przypadku papieży, czy zakonników i króla. 

Znaczenie imion odgrywało kiedyś bardzo ważną rolę. Jeszcze dwadzieścia lat temu oznaczało nawet przynależność narodową, religijną czy społeczną. Do charakterystycznych imion żydowskich należą: Estera, Miriam, Dawid, Natanel, Jeremiasz ale także Daniel i Tomasz. W kulturze żydowskiej nadawane były ze względu na rodzinę- musiał je posiadać krewny, aby i mię nie zaginęło, ze względu na nakaz Boga lub życzenie, które niosło imię: np. Estera oznacza piękną gwiazdę na niebie. Charakterystycznymi imionami chrześcijańskimi zawsze były: Maria ( chociaż oryginalnie jest imieniem żydowskim), Jan, Mateusz, Jerzy. Nadawano je jako talizman ochronny ze względu na siłę i atrybuty danego świętego, np. św. Jerzy, ten który walczył ze smokiem.


Polskie zakazy


Imię to poważna sprawa. Rada Języka Polskiego nakłada pewne ograniczenia na wybór  rodziców,  nadających imiona dzieciom. Np. imię musi być:
  • w postaci przyswojonej przez język polski (np. Jan nie John),
  • niepochodzących od wyrazów pospolitych (jak np. antena, bławatek),
  • niepochodzących od nazw geograficznych (jak np. Dakota),
  • pozostających w zgodzie z regułami gramatycznymi i ortograficznymi języka polskiego,
  • pozwalających odróżnić płeć dziecka,
  • niezawierających pisowni archaicznej (wyjątkowo dla zachowania już istniejącej tradycji rodzinnej),
  • nie w wersji zdrobniałej, powszechnie używanej jako nieoficjalna (np. Jaś),
  • niebudzących ujemnych skojarzeń (np. Belzebub, Kurtyzana),
  • nie więcej niż dwóch imion, pisanych osobno bez łącznika,
  • żeńskiego dziewczynce, a męskiego chłopcu (jedynym wyjątkiem jest tu imię Maria jako drugie imię dla chłopca),
  • dziewczynkom kończących się na -a, chłopcom zaś – na spółgłoskę. 
Mama wielu pasji, zawsze zajęta jakimiś nowymi pomysłami i projektami. Uwielbiam odkrywanie świata z moimi dziećmi, naukę poprzez zabawę, kreatywne niespodzianki i wspólne gotowanie. Blog to miejsce, w którym dzielę się własnymi doświadczeniami i wiedzą! Zapraszam!

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.